Misbruik in de kerk

Na decennia van zwijgen hebben de afgelopen jaren duizenden slachtoffers van seksueel geweld hun verhaal gedaan bij het Meldpunt Seksueel Misbruik Rooms Katholieke Kerk. Als kind werden ze vaak niet geloofd en nu hopen ze eindelijk op gerechtigdheid. Zembla spreekt slachtoffers die vertellen dat ze door toedoen van de kerk opnieuw zijn getraumatiseerd. In plaats van een luisterend oor trok de kerk hun verhaal weer in twijfel en kregen de slachtoffers het gevoel dat zij in de beklaagdenbank zaten, in plaats van de daders. Zembla onderzoekt of de slachtoffers recht is gedaan.

Jeugdzorg onder de loep

23-02-2011  Iedere keer regende het reacties na onze reportages over de Jeugdzorg. De kijkers konden zich vinden in de door EenVandaag geschetste problematiek en worstelden zelf ook vaak met de organisatie. Jeugdzorg heeft zelf nooit gereageerd. “Wij reageren niet op individuele gevallen”, was en is hun commentaar.

Een goede reden voor ons om nu geen individuele zaken te belichten, maar het woord te geven aan mensen die binnen Jeugdzorg werkzaam zijn. We legden ze de veelgehoorde kritiek voor en vroegen hun mening naar de op handen zijnde reorganisatie en naar het functioneren van het instituut waar zij onderdeel van zijn.  

Bureaucratie in de jeugdzorg

Sinds gemeenten Jeugdzorg regelen, moeten kinderen die hulp nodig hebben vaak te lang wachten. Ook krijgen ze in sommige gevallen de verkeerde hulp. Dat stellen Jeugdzorg Nederland, GGZ Nederland en de koepel voor gehandicaptenzorg VGN in een manifest, dat morgen wordt aangeboden in Den Haag. De instellingen binnen de Jeugdzorg hebben daarmee kritiek op de huidige aanpak door gemeenten. Hennie Kenkhuis van Jeugdbescherming Overijssel herkent zich in de kritiek: ook zijn organisatie heeft last van de enorme bureaucratie en de administratieve rompslomp die de overgang van Jeugdzorg naar de gemeenten met zich meebrengt.

“Sinds de verantwoordelijkheid voor de Jeugdzorg bij gemeenten is komen te liggen gaat er veel tijd en energie zitten in het factureren en rapporteren van geleverde diensten”, zegt Kenkhuis. “Het is logisch dat gemeenten willen dat jeugdzorg instellingen financiële verantwoording afleggen, maar het moet en kan efficiënter. Op die manier kunnen onze hulpverleners meer aandacht besteden aan datgene waar het echt om gaat, namelijk goede zorg aan kinderen die dat hard nodig hebben.”
Toch zijn er in zijn optiek zaken die wel goed gaan: “We zijn nog maar twee jaar bezig. Gemeenten moeten ook wennen aan de nieuwe taken en hun weg vinden in de jeugdhulpverlening. Misschien moeten we de transitie van Jeugdzorg naar gemeenten iets meer tijd geven”

Dat vind ook wethouder Maurits von Martels van de gemeente Dalfsen. “Op zich zijn we goed bezig in de regio IJsselland. De elf gemeenten werken goed samen op het gebied van de aanbesteding van de zorg en er zijn geen wachtlijsten. Ik heb ook geen klachten dat kinderen of ouders in ons werkgebied niet goed geholpen worden.” Wat in zijn optiek inderdaad beter kan is de bureaucratische rompslomp, maar daarin hebben de jeugdzorginstellingen zelf ook een taak volgens de wethouder uit Dalfsen. “Er zijn in de regio Zwolle meer dan 250 hulpverlenende instanties op het gebied van Jeugdzorg ook daar is zeker een efficiency slag te maken”, aldus von Martels.

In de optiek van de wethouder draagt het gezamenlijke kritische manifest van de jeugdzorginstellingen, dat morgen in Den Haag wordt aangeboden, niet bij aan de goede onderlinge samenwerking. “Het heeft ook geen nut om de kritiek op de gemeenten in de Tweede Kamer aan te kaarten. De landelijke politiek heeft de Jeugdzorg niet voor niets aan gemeenten gedelegeerd. Het is dus niet handig om de discussie opnieuw in Den Haag op te voeren. We moeten het in de regio’s samen gaan oplossen.”
Hennie Kenkhuis daarentegen is van mening dat het manifest eraan kan bijdragen dat de politiek in Den Haag gemeenten nogmaals op het hart drukt om minder administratieve taken op te leggen en meer aandacht te besteden aan de snelle, directe hulp aan kinderen en ouders in de wijken.  

Wethouders kunnen zware jeugdzorg niet betalen

Wethouders van gemeenten die veel jongeren opvangen met intensieve jeugdzorg trekken aan de bel. Ze lijden verlies op de jeugdzorg. Een deel van de jongeren die zij zorg bieden, komt van elders. Maar als de instelling de voogdij heeft, is het hun gemeente die opdraait voor de kosten. En dat moet veranderen, vinden de wethouders.

Verpleeghuizen


In deze uitzending gaat Zorg.nu mee met een inspecteur tijdens de controle van een verpleeghuis. Het is voor het eerst dat een cameraploeg dit proces mag filmen.

VWS liet doelbewust pgb geld overmaken naar fraudeur

Het ministerie van Volksgezondheid (VWS) liet doelbewust zorggeld overmaken naar een fraudeur. Een zorgondernemer kon geld blijven declareren voor een patiënt die al was overleden. Ook ging geld naar rekeningen in Bulgarije of Roemenië, terwijl de mensen voor wie het geld gedeclareerd werd, onbekend waren. Dat onthult NRC Handelblad op basis van honderden interne en vertrouwelijke documenten. Ze deden een beroep op de Wet Openbaarheid van bestuur, maar de meeste documenten kregen ze van derden.

Daarnaast sprak de krant met direct betrokkenen. Staatssecretaris Martin van Rijn veranderde in 2015 het uitbetalingssysteem van de persoonsgebonden budgetten. Om fraude tegen te gaan, werd zorggeld niet langer rechtstreeks naar de zorgbehoevende overgemaakt. Er kwam een tussenschakel, de Sociale Verzekeringsbank. Die kon de opdracht alleen niet aan. Betalingen liepen maanden vertraging op. Van Rijn besloot daarop om allerlei voorwaarden (die fraude moesten tegengaan) los te laten voordat er betaald kon worden. Er werd volgens NRC Handelsblad sinds 2015 in totaal voor bijna 5 miljard aan persoonsgebonden budgetten uitgekeerd, grotendeels ongecontroleerd. Pas sinds november 2016 worden ze weer meer gecontroleerd, zoals wettelijk is voorgeschreven.

Uit interne stukken blijkt dat staatssecretaris Van Rijn wist dat het mis zou gaan bij de SVB. Hij werd vooraf vele malen gewaarschuwd voor problemen met het nieuwe betalingssysteem voor de persoonsgebonden budgetten. Het ministerie greep niet tijdig in. De Tweede Kamer werd hierover volgens NRC onvolledig, ontwijkend en met grote vertraging geinformeerd. Vragen van Kamerleden werden niet beantwoord of zij kregen een zeer zonnige versie van de werkelijkheid te horen. Ruim een maand voordat de SVB de uitbetaling op zich zou nemen was op het ministerie al duidelijk dat noodplannen moesten worden uitgevoerd en dat er eigenlijk teveel dingen tegelijk fout liepen. Dit blijkt uit de documenten. Toch werd niet besloten het project uit te stellen, zoals de noodplannen voorschreven.

Tot de dag van vandaag wordt het nieuwe betalingssysteem in de lucht gehouden door honderden nieuwe extra medewerkers in plaats van door een automatiseringssysteem. Dat komt omdat de gegevensuitwisseling tussen gemeenten en de SVB nog steeds niet goed verloopt. De handmatige verwerking resulteert in veel hogere kosten dan begroot. De afgelopen twee jaar werden er gemiddeld per patiënt per maand 50 euro uitvoeringskosten gemaakt, alleen maar om geld uit te keren.

Bureaucratie hindert mantelzorgers

In de aanloop naar de verkiezingen brengt Eenvandaag kiezer en Kamerlid samen en bespreekt met hen onderwerpen die een rol spelen deze verkiezingen. In deze aflevering van ‘Contract met de kiezer’: mantelzorgers. Het kabinet heeft de afgelopen jaren zich erg gericht op participatie. Familie, buren en vrienden moeten weer meer gaan doen voor hun hulpbehoevende naaste. Daardoor en door de vergrijzing groeit het aantal mantelzorgers. De meesten doen dat uit liefde, maar wat het volgens mantelzorgorganisatie Mezzo zoveel moeilijker maakt is de regeldruk.

Uit onderzoek van Mezzo blijkt dat een mantelzorger gemiddeld drie uur per week bezig is met papierwerk om alle zorg geregeld te krijgen. Volgens Mezzo zorgt dit voor erg veel stress, en is dit ook een belangrijke reden waarom veel mantelzorgers overbelast raken. Inge Kerkhoven is één van die mantelzorgers. Haar 16-jarige dochter Lotte heeft het Rett-syndroom wat ervoor zorgt dat ze meervoudig gehandicapt is en volledig hulpbehoevend. Lang was het volgens Inge allemaal goed geregeld, tot er enkele jaren geleden bezuinigd en gedecentraliseerd werd. Een tijdje heeft ze geen persoonsgebonden budget gehad en slapeloze nachten, omdat ze er gewoonweg niet uit kwam. Voor nu is het allemaal geregeld, maar ze is onzeker over of dat voor volgend jaar ook weer zo is. Inge zou graag meer deskundigheid zien bij de sociale verzekeringsbank, zodat ze beter en sneller geholpen kan worden en onzekerheid weggenomen word. Daarnaast lijkt het haar ook goed als er zoals vroeger iets vaker naar de mens wordt gekeken in plaats van naar de regel.