Babet 17 werd tientallen keren opgesloten in de isoleercel

14-02-2018  Jeugdpsychiaters maken zich grote zorgen over het isoleren van kwetsbare jongeren in de jeugdzorg. Dit gebeurt veel te vaak en zonder enig vorm van toezicht. Robert Vemeiren bestuurslid van de Nederlandse Vereniging van Psychiatrie (NvvP) vindt dat hier snel een einde aan moet komen. ”Elke maatregel waarbij de vrijheid van het kind wordt ontnomen, zou extern getoetst moet worden. Ik roep de minister op de regels voor het isoleren van jongeren in de Jeugdzorg snel aan te scherpen.”

Ook Reinier Feiner van de Nederlandse Vereniging voor Jeugdrecht Advocaten (NVJA) maakt zich grote zorgen over het grote aantal kinderen dat in de Jeugdzorg in de isoleercel terecht komt. “We zijn kampioen opsluiten in Nederland.  Dit is het zwaarste middel dat je kunt inzetten, kinderen achter slot en grendel zetten. Daar moet je zeer terughoudend mee omgaan.”

Volgens jeugdpsychiater Vermeiren onderschatten veel mensen hoe traumatisch deze eenzame opsluiting is voor kwetsbare kinderen. “Het gaat echt om een uiterste maatregel, als een kind bijvoorbeeld heel suïcidaal is en er geen enkel ander middel kan worden ingezet.” Ook Reinier Feiner benadrukt de impact die isolatie kan hebben: “Het kan bij deze kwetsbare kinderen leiden tot opsluiting ten onrechte. En dat is toch een vorm van kindermishandeling, die je juist wilt bestrijden.”

Lector jeugdzorg Peer van der Helm zegt dat dit soort maatregelen vaak nog jaren lang doorwerken. “Kinderen zitten in een half donkere ruimte, ze voelen ze vaak totaal mislukt en krijgen nachtmerries. Terwijl het juist om jongeren gaat die geen liefde van thuis hebben mee gekregen. Opsluiten is dan echt het laatste dat je zou moeten doen.”

Volgens van der Helm kan het zelfs effect op de intellectuele vermogens van kinderen. “Ze worden dommer en depressiever. En het werkt vaak averechts.”

Menslievende zorg, vroeger en nu

Zuster Mel Heuver (76) van de zusters van Liefde uit Tilburg werkte haar hele leven in de zorg, op de oncologie-afdeling. Al vijftien jaar is ze gepensioneerd, maar haar hart klopt nog vol vuur voor haar vak. Ze maakt zich zorgen over alle bezuinigingen in de zorg, over alle technische ontwikkelingen en de taken die daar bij komen kijken. Kunnen de huidige verpleegkundigen nog wel ‘er zijn’ voor de patiënt? Is het hart niet uit de zorg wegbezuinigd? Om daar achter te komen loopt de zuster een dag mee met Marielle van Mersbergen, verpleegkundige op de neurologie-afdeling van het St. Elisabeth ziekenhuis in Tilburg. Vindt zuster Mel Heuver de bezieling van vroeger nog terug in de huidige zorg?

Zedenmisdrijven: van daders tot slachtoffers

De Nationale Misdaadmeter duikt in de wereld van oude en nieuwe vormen vanseksuele criminaliteit.Hoewel wereldwijd het aantal ‘ouderwetse’ zedendelicten als verkrachting en aanranding afneemt, zijn nieuwe vormen als ‘grooming’ en ‘sextortion’ juist in opkomst. Het gebruik van smartphones en internet speelt hierbij een grote rol.

Kinderlokkers hebben hun werkterrein verlegd van het buurtparkje naar de digitale snelweg en proberen om via internet met kinderen in contact te komen. Maar ook criminelen proberen steeds vaker naaktfoto’s en -video’s te verzamelen om jongeren en volwassenen daar vervolgens mee te chanteren.

Het maken van seksueel getinte foto’s hoort bij de seksuele ontwikkeling van jongeren, maar door schaamte wordt bij publicatie ervan slechts in 10 tot 20 procent van de gevallen aangifte gedaan. In sommige gevallen leidt schaamte over de (mogelijke) verspreiding van de naaktfoto’s en -video’s tot zelfmoord, zoals bij de Canadese tiener Amanda Todd, die vlak voor haar zelfmoord een noodkreet op YouTube plaatste.

Jaap Jongbloed praat in De Nationale Misdaadmeter met ervaringsdeskundigen, wetenschappers en medewerkers van de zedenpolitie.

Schrijnend verhaal over misbruik in gezin

 ‘Met name mijn vader noemde mij duivelskind. Mijn ouders geloofden dat ik slecht was. Het slechte. De duivel.’ Dat vertaalde zich in ‘misbruik, opgesloten worden, geslagen worden, geschopt worden en in een diepvrieskist gestopt te worden’. Het is de trieste samenvatting van Angels leven. Het misbruik hield pas op toen ze 25 was.

Op de mavo begon het op te vallen, toen stelden mensen de eerste vragen. Ze woonde zelfs een tijdje bij de directeur. Maar Jeugdzorg vond dat ze terug naar huis kon. ‘Dat vond ik zo schokkend’, zegt Maria Genova, de auteur van het boek over Angels leven. ‘Dit meisje was gevlucht, was onveilig, maar moet terug van de gezinsvoogd. Waarna ze weer werd verkracht en mishandeld.’

Waarom wil Angel haar verhaal publiekelijk vertellen? ‘Om slachtoffers een stem te geven. Zaken als Dutroux en Robert M. worden breed uitgemeten in de pers. Maar over kindermisbruik staan maar kleine berichtjes.’

Turkse en Moslimpleegouders gezocht

Steeds komen meer Turk- en Moslimkinderen bij pleegouders terecht. Deze onderwerp behandeld bij een bijeenkomst van Vereniging DSB uit Rotterdam. Deelnemers vinden dat er meer Turks en Islamitisch pleegouders nodig zijn. Ozgur Canel bericht.