De weeshuis-industrie

02-03-2014  Ze doen het met de beste bedoelingen: Nederlandse vrijwilligers en toeristen die naar Cambodja gaan om weeskinderen te helpen. Maar in de praktijk pakt dat helaas heel anders uit. De weeskinderen zijn meestal geen wees en het betaalde geld komt niet bij hen terecht maar in de zakken van Cambodjaanse tussenpersonen. Een reportage van Aart Zeeman over de weeshuis-industrie. Hoe Nederlandse vrijwilligers geld uit de zak wordt geklopt en hoe Cambodjaanse kinderen daar alleen maar slechter van worden.

Gesjoemel met adoptie

Zonder medeweten van ouders naar Nederland. Met adopties vanuit Bangladesh in de jaren 70 en 80 is gesjoemeld. De biologische ouders wisten vaak niet dat hun kind voor adoptie naar het buitenland ging.

Ouderlijke onmacht

De kinderen die bij Yvonne en Bertus Stomphorst worden geboren, worden steeds weer door de kinderrechter uit huis geplaatst omdat de ouders niet in staat zijn hun kinderen op te voeden. Ook hun tweejarige dochter Cynthia wordt in eerste instantie uit huis geplaatst maar in hoger beroep wordt beslist dat zij voorlopig bij haar ouders mag blijven tot er een gedegen onderzoek is gedaan. De ouders worden gevolgd in hun dagelijks leven, tijdens en na de rechtszitting van de kinderrechter in Rotterdam, tijdens een dagje uit naar de dierentuin en de kermis met hun kinderen, tijdens de bezoeken aan hun uit huis geplaatste kinderen die in pleeggezinnen en kindertehuizen verblijven en tijdens gesprekken met de jeugdzorg.

Jongeren de dupe van pgb-systeem

Met een persoonsgebonden budget (pgb) kun je zelf zorg of hulp inschakelen. Als zorgbehoevende ben je budgethouder en verantwoordelijk voor de juiste besteding van het toegekende bedrag. Maar er zijn gevallen waarbij minderjarige budgethouders van een persoonsgebonden budget opdraaien voor een pgb-schuld.

Die schuld kan ontstaan omdat er bewust fraude is gepleegd door een zorginstelling of ouder. En soms omdat het pgb niet goed verantwoord kan worden en het zorgkantoor daarom achteraf met een terugvordering komt. Hoe vaak komt dit voor? En hoe terecht is het dat minderjarigen of verstandelijk beperkten daarvan de dupe zijn en zelfs verantwoordelijk worden gehouden? Moet niet de ouder, zorgverlener of zorginstelling die nalatig is geweest verantwoordelijk worden gehouden voor deze pgb-fraude?

Meerdere jongeren zitten nu buiten hun schuld om met een gigantische schuld. Hoe heeft die situatie kunnen opstaan en wie zijn daarvoor verantwoordelijk? En hoe kan het dat binnen onze rechtsstaat mensen verantwoordelijk worden gehouden voor schulden die ze niet zelf hebben gemaakt?

Kind van de rekening

Judith Stoker is pleegmoeder van twee jongens en een meisje, tieners die al jarenlang bij haar opgroeien. Ze is stomverbaasd als ze eind mei te horen krijgt dat de zorg voor de drie pleegkinderen te duur is geworden. Althans, dat vindt jeugdzorg organisatie Horizon. 

Judith runt met haar man voor Horizon een projectgezin, waar pleegkinderen wonen die door hun complexe gedrag eigenlijk naar een instelling moeten maar met de juiste begeleiding tóch in een gezin kunnen opgroeien. Dat is beter voor de kinderen en bovendien goedkoper. Toch besluit Horizon om deze gezinshuizen, waar meer dan dertig kwetsbare kinderen wonen, te sluiten. ZEMBLA onderzoekt hoe dat kan. 

De zorg voor pleegkinderen wordt gefinancierd door gemeenten. Elke gemeente mag, na een aanbesteding, zelf bepalen welke organisatie de pleegzorg voor haar rekening gaat nemen. ZEMBLA onderzoekt de gevolgen van die marktwerking voor de zorg en ondersteuning van pleegkinderen. Judith Stoker strijdt ondertussen om de kinderen onder geen beding de dupe te laten worden van deze ‘centenkwestie’.

“Haal mij hier weg!”

De commissie de Winter, ingesteld door het kabinet, concludeert vandaag dat onderzoek naar geweld in de jeugdzorg haalbaar én zinvol is. Elisa Teulings en Ineke Teisman werden jarenlang mishandeld….

Een jeugd zonder zorg

Een jeugd zonder zorg. Geslagen, vernederd en misbruikt terwijl je als kind onder bescherming van de overheid staat. Een reportage over zwarte bladzijden uit de recente geschiedenis.

Kanniewaarzijn: Jeugdzorg

Een 17-jarige jongen die al sinds zijn veertiende jaar door depressies en licht autisme niet meer bij zijn ouders kan wonen, schrijft Kanniewaarzijn met een dringende oproep hem te helpen. Een beter onderkomen, omdat hij geen vertrouwen meer heeft in Jeugdzorg. Ging er iets fout bij Jeugdzorg? En hoe kan hij geholpen worden?

Ontsporen in de instelling

Tjalle is 12 jaar wanneer het thuis mis gaat. De situatie thuis is onhoudbaar en hij wordt in een instelling geplaatst voor probleemjongeren. Hij woont daar, gaat er naar school en krijgt therapie met als doel uiteindelijk weer terug te gaan naar zijn ouders. Maar dat loopt helaas totaal anders. Hij belandt als 13-jarige tegen wil en dank in de criminaliteit.

Islamitische pleegzorg

De affaire van de Turkse jongen Yunus heeft de discussie over pleegzorg voor weeskinderen onder moslims aangewakkerd. Deze documentaire besteedt aandacht aan dit maatschappelijk verschijnsel dat nieuw is voor de moslimgemeenschap. Het programma probeert de kennis omtrent pleegzorg binnen de moslimgemeenschap te vergroten.