Rechter: vader mag behandeling niet afdwingen

Advocaat vader aan het woord bij Pauw. De 12-jarige David uit Noord-Holland hoeft geen chemokuur te krijgen als hij dat niet zelf wil. Zijn vader was naar de rechter gestapt om een chemokuur af te dwingen, maar die oordeelde anders.

Een 12-jarige jongen kan volgens de kort gedingrechter in Alkmaar niet worden gedwongen om een chemokuur te ondergaan tegen zijn hersentumor.

De rechter wees een verzoek af van de vader, die juist wel wil dat de jongen wordt behandeld. Wanneer de tumor niet behandeld wordt is de kans 80 procent dat hij terugkomt. Als David wel verder zou gaan met behandeling, is de kans dat de tumor terugkomt gedaald tot 50 procent.

Volgens de wet moeten kinderen tussen de 12 en 16 jaar zelf toestemming geven voor ingrijpende medische behandelingen. Dat betekent dus dat ze die behandelingen ook mogen weigeren. De voorwaarde is wel dat het kind in staat is om de gevolgen van de beslissing te overzien: dat hij wilsbekwaam is.

Volgens de psychiater die de jongen onderzocht, is hij dat. Hij heeft een sterke wil om te leven, maar kan ook nadenken over de dood. De rechter zag daarom geen ruimte om de wil van de jongen terzijde te schuiven.

De gescheiden ouders van de jongen verschilden van mening. De moeder steunde haar zoon, en zocht vooral heil in het alternatieve circuit. Vanwege het meningsverschil tussen de ouders was de jongen onder toezicht geplaatst van jeugdzorg.

De vader van David spande twee weken geleden een kortgeding aan tegen de stichting De Jeugd- & Gezinsbeschermers, die toezicht heeft op het kind. De behandeling vond achter gesloten deuren plaats.

De rechter zei vrijdag „de twijfel bij de vader over de wilsbekwaamheid van het jongetje te begrijpen”, maar „geen ruimte te hebben om in te grijpen.” Volgens hem laten de rapportages over de wilsbekwaamheid van het kind geen enkele ruimte voor twijfel en hebben instanties en artsen rechtmatig gehandeld door het besluit van het kind te respecteren.

Ouders ernstig zieke kinderen onterecht beschuldigd van kindermishandeling

“Ons dossier is het bewijs dat valse meldingen echt bestaan.” Hans en Christa Buitenhuis hebben een meervoudig gehandicapte zoon, Dinand. Zij zorgen 24 uur per dag voor hem. Vorig jaar kregen ze te maken met een onterechte melding van kindermishandeling.

Zij zijn niet de enige: ouders met kinderen die veel zorg nodig hebben, krijgen te vaak te maken met onterechte meldingen van kindermishandeling. Belangen Vereniging Intensieve Kindzorg (Bvikz) kent 41 gevallen en luidt daarom in Nieuwsuur de noodklok. “Ik heb me na die melding zo vies gevoeld”, vertelt Christa. “Je krijgt bijna het gevoel alsof je aangerand bent. Mensen die je nauwelijks kennen komen zo dichtbij je, bij je moederhart. Je wordt beoordeeld op je moederschap, waarvan zij niets weten.”

De melding was afkomstig van een kinderhospice waar Hans en Christa hun zoon voor een weekend wilde laten logeren. Het landelijke meldpunt Veilig Thuis nam contact op met het echtpaar. “Er bleek een heel omvangrijk dossier te zijn. Dat staat vol met leugens, aannames en verzinsels”, zegt Hans. Hans en Christa waren na de melding bang dat de 10-jarige Dinand uit huis zou worden geplaatst. “Straks komt er een auto voor de deur die ons kind komt weghalen. Terwijl wij niet eens weten wat er aan de hand is”, zegt Hans.

Uiteindelijk kregen de twee van Veilig Thuis te horen dat de melding onterecht was. “Ze hebben ons altijd correct behandeld”, zegt Hans. “Uiteindelijk was de conclusie dat we goed voor Dinand zorgen, dat we het op onze wijze doen en kritisch zijn. Dat zij niet hebben geconstateerd dat er iets speelt.” “Een onterechte melding is een enorme aanval op je rol als ouder. En ook een aanval op het vertrouwen in de zorgwereld.” Een ander gezin met een autistische dochter vertelt over hun ervaring. De ouders zijn zo angstig dat ze alleen anoniem met Nieuwsuur willen praten. Ze willen niet het risico lopen om nog een keer onterecht gemeld te worden.

“Onze dochter heeft heel intensieve zorg nodig. Haar spierkracht neemt steeds verder af, waardoor ze met steeds meer dingen geholpen moet worden. Daarnaast ze is autistisch.”

De ouders hebben twee onterechte meldingen gekregen. “Het is heel bedreigend als je een melding krijgt en er onderzoeken worden gestart die inhoudelijk op niks gebaseerd zijn, maar waarbij je als gezin wel onder een vergrootglas wordt gelegd.” Aan allebei de meldingen ging een conflict met de melder vooraf. “De eerste melding kwam vanuit de school waar onze dochter op zat. We hadden een conflict over de belastbaarheid van onze dochter en hebben haar op een andere school geplaatst. De oude school heeft toen een melding gedaan.”

De tweede melding werd een paar jaar later gedaan door de gemeente na een conflict over een herindicatie. Voor de ouders voelt het alsof ze gestraft werden. “Je probeert zo goed mogelijk voor je kind te zorgen en daarbij ook kritisch te zijn. Maar als je inhoudelijk vragen gaat stellen of een mening hebt, dan zijn er blijkbaar partijen die daar niet zo goed mee kunnen omgaan.” De impact van een valse melding is groot. Niet alleen voor de ouders, maar ook voor de rest van het gezin. “Het is heel traumatisch geweest voor onze oudste zoon. De situatie voelde voor hem heel onveilig, vanwege de dreiging dat een kind ook uit huis kan worden gehaald.”

Hoofdofficier: ‘Rood vlaggetje voor verward persoon’

De komende dagen moet Bart van U. zich verantwoorden voor de moord op politica Els Borst en zijn zus. De belangrijkste vraag waarover de rechtbank zich buigt is in hoeverre de Rotterdammer toerekeningsvatbaar is voor zijn daden.

Bart van U. heeft beide moorden bekend. Van U. verklaarde een ‘goddelijke opdracht’ te hebben gekregen om de D66-politica in februari 2014 van het leven te beroven. Volgens de advocate van Van U., Noelle Pieterse, handelde haar cliënt in een opwelling en was er geen plan de oud-minister om het leven te brengen.

Van U. moet zich ook verantwoorden voor de moord op zijn zus Lois in januari 2015. Over deze daad vertelde hij dat hij geen andere keus had dan haar van het leven te beroven. Zij wilde volgens Van U. ‘euthanasie’ op hem plegen.

De vraag is of Van U. toerekeningsvatbaar was ten tijde van de moorden. Deskundigen van het Pieter Baan Centrum oordeelden dat hij verminderd toerekeningsvatbaar was. Zijn advocaat Noëlle Pieterse stelt hier vraagtekens bij. De psychische toestand van Van U. is in 2011 ook onderzocht en toen werd hij volledig ontoerekeningsvatbaar verklaard. Pieterse vindt een celstraf daarom ook niet gepast, zij wil dat hij wordt behandeld.

Bart van U. blijkt al jaren te kampen met ernstige psychiatrische problemen. Zijn familie zit al jaren met de handen in het haar. De man had tijdens de moord op Els Borst in februari 2014 en tijdens de moord op zijn zus, slechts een klein jaar later, eigenlijk achter de tralies moeten zitten.

Van U. werd eerder veroordeeld voor verboden wapenbezit. De rechter concludeerde tijdens deze zitting dat hij een gevaar vormde voor de samenleving en wilde dat hij meteen gevangen werd gezet. Maar omdat de man in beroep ging tegen deze uitspraak heeft hij de dans ontsprongen.

Toch komt Van U. meerdere malen in beeld bij politie, justitie en GGZ. Ook meldt hij zich actief bij de gevangenis en steekt hij vuurwerk af voor een politiebureau. Ondanks zijn geestelijke toestand en zijn straf neemt (of pakt) niemand hem op.

De speciaal in het leven geroepen commissie Hoekstra concludeert dat een opeenstapeling van blunders bij de politie, het Openbaar Ministerie en de GGZ ervoor zorgden dat Van U. niet wordt opgenomen of opgepakt. Er is geen aanpak voor verwarde personen als Van U., die een gevaar vormen voor de samenleving. Die zou er wel moeten komen, aldus de commissie. EenVandaag spreekt met de Amsterdamse hoofdofficier van justitie Theo Hofstee. De hoofdofficier is verantwoordelijk voor het uitvoeren van de verbeteringspunten van de commissie Hoekstra.

De afgelopen maanden zijn vaker moordzaken voor de rechter gekomen waarin een verwarde persoon de verdachte is. Zo is de schizofrene Vino H. tot TBS met dwangverpleging veroordeeld voor het doodsteken van de Amsterdamse Oma Toni. Afgelopen najaar werd een psychiatrisch patiënt uit Eindhoven veroordeeld tot een soortgelijke straf voor de moord op oud-ijzerhandelaar Lowie van Lent. Ook in deze laatste zaak hebben instanties langs elkaar heen gewerkt.

De Amsterdamse hoofdofficier van justitie Theo Hofstee heeft de leiding over het verbeterprogramma dat het Openbaar Ministerie heeft ingezet na de commissie Hoekstra. Het programma moet erop toezien dat OM, politie en justitie in het vervolg beter samenwerken wanneer een verward persoon in beeld komt. Deze zaken hadden al eerder aangepakt moeten zijn, zegt de hoofdofficier tegen EenVandaag.

Hofstee wil dat personen met psychische problemen die potentieel gevaarlijk zijn een ‘rood vlaggetje’ krijgen. Mensen met zo’n vlaggetje komen in een systeem dat toegankelijk is voor zowel politie, justitie als GGZ. Maatregelen als deze kunnen een “nieuwe Bart van U.” niet voorkomen. “Wel dat wij als we nu iemand in beeld hebben, we hem nauwgezet kunnen volgen tot en met de executie”, aldus hoofdofficier Hofstee.

Hofstee houdt de familie van Van U. op de hoogte over de voortgang van het verbeterprogramma. “Het is begrijpelijk dat de familie geïnteresseerd is, om fouten te voorkomen.”

https://www.npo.nl/eenvandaag/29-03-2016/AT_2047502

Het falen van politie en jeugdzorg

Nesrin, de vrouw die haar twee kinderen verloor bij een familiedrama, klaagt de politie en hulpinstanties aan. Volgens haar heeft ze meerdere keren om hulp gevraagd, maar werd ze niet serieus genomen. Met fatale gevolgen.

Zwangere vrouwen onder toezicht

Zwangere vrouwen die roken, drinken of drugs gebruiken moeten verplicht onder toezicht worden gesteld. Jeugdhulpverleners moeten moeders dwingen te stoppen met die spullen. Dit staat in het advies van de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming (RSJ) dat naar staatssecretaris Dijkhoff van Veiligheid en Justitie gaat.

Als de moeder niet luistert naar advies kan de rechter haar dwingen met bijvoorbeeld een dwangsom, uithuisplaatsing of zelfs de cel om haar leven te beteren.

Ook in de eerste 24 weken is het belangrijk van drank, drugs of sigaretten af te blijven omdat dit veel schade kan toebrengen aan een ongeboren kind. Een gezond kind krijgen is belangrijker dan het zelfbeschikkingsrecht van de moeder vindt de Raad. Onder toezichtsstelling kan nu wel als de foetus 24 weken of ouder is. De Raad wil nu dus dat dit al bij jongere babies gaat kunnen en wil een verruiming van de wet.

Vorig jaar is er voor ongeveer 270 nog niet geboren kinderen een OTS aangevraagd. Het is niet bekend hoeveel er zijn toegewezen. Ieder jaar worden er 500 kinderen geboren met FAS, het foetaal alcoholsyndroom. Vijfhonderd teveel vindt Sonja de Pauw Gerlings, kinderrechter en medeschrijfster van dit advies.

Danielle Jansen, verloskundige in praktijk Rotterdam West ziet veel vrouwen in haar praktijk die roken en drinken, vooral roken: “Het is soms shocking om te zien wat roken, drank en drugs met bijvoorbeeld een placenta doen. We geven de zwangere vrouwen advies om te stoppen met gebruiken en we geven extra echo’s en voorlichting. Onder toezichtstelling is een te zwaar middel. We zijn met deze rechterlijke dwang bang dat vrouwen zich juist niet meer bij ons melden en zónder verloskundigen gaan bevallen en helemaal geen zorg meer opzoeken, met alle gevolgen van dien”.

Ik maak het zelf wel uit -deel 2-

Nancy (40) is onlangs gescheiden en haar bedrijfje is failliet verklaard. Ze woont nu, samen met haar zoon Darnel (18), in een Amsterdamse flatje. Darnel zegt thuis weinig, maar buiten op straat is hij onderdeel van een jeugdbende. Jeugdzorg wil nu voor de derde keer de zorg van Darnel overnemen en laat het op een kort geding aankomen. De rechter geeft Darnel nog een laatste kans het thuis te proberen. Hij moet wel naar een speciale onderwijsinstelling voor kinderen en jongvolwassenen die niet meer te hanteren zijn op andere scholen. En Nancy, die het gedrag van de jongeren in haar wijk niet meer kan aanzien, probeert buurtactiviteiten op te zetten.

Vechtscheiding groeiend probleem

Vechtscheidingen zijn een groeiend probleem. Ieder jaar gaan zo’n 70.000 stellen uit elkaar en daarvan verlopen zo’n 12.000 scheidingen problematisch. Morgen komt de Kinderombudsman met een plan om de belangen van het kind beter te beschermen.

Rechtszaak Den Bosch jeugdzorg

Een rechtszaak met jeugdzorg, waarbij het spel verdeel en heers met geweld door de bewaking wordt uitgevoerd. Ze zijn doodsbang voor opnames van hun eigen handelen, en dat terwijl ze zelf overal camera’s en opname apparatuur tot hun beschikking hebben.

BJZ geeft in een rapportage te kennen dat de moeder een soeverein mens is die niet aan de wet houd, kan de rechter ook erkennen dat moeder een soeverein mens is?

Turkse angst voor Jeugdzorg

Het onderwerp Jeugdzorg en het gebrek aan Turkse pleeggezinnen hield dit jaar de gemoederen van Turkse Nederlanders behoorlijk bezig. N.a.v. het bezoek van premier Erdoğan sprak Özgür Canel in de studio met Advocaat Nazmi Türkkol en Muzaffer Çetin (Rotterdam-CDA raadslid) dat eerder dit jaar al uitgezonden is over de angst voor de Jeugdzorg weer uit. Uit angst voor de Jeugdzorg dreigen Turkse ouders, die hulp nodig hebben zich niet meer voor hulp aanbieden uit angst dat hun kinderen worden weggenomen