Waarom stoppen pleegouders met pleegzorg

Veel pleegouders stoppen na een korte tijd weer met pleegzorg. Terwijl het aantal pleegkinderen de afgelopen 10 jaar juist verdubbeld is, van 10.000 naar meer dan 20.000 kinderen per jaar. Hoe komt het dat zoveel pleegouders er zo snel weer meer stoppen? De Universiteit Leiden heeft hier onderzoek naar gedaan in samenwerking met de Stichting Pleegwijzer en de Nederlandse Vereniging van Pleeggezinnen. In EenVandaag bespreken we de onderzoeksresultaten. Vanavond in EenVandaag een reactie van twee (ex)pleeggezinnen en van Jeugdzorg Nederland

Jeugdzorg kiest meestal kant moeder

‘Als er een conflict is tussen ouders kiest Jeugdzorg meestal de kant van de moeder.’ Dat stelt familieadvocaat Resit Kaya donderdag in De Vijfde Dag.

Volgens advocaat Resit Kaya kan een moeder jarenlang ongestraft een omgangsregeling saboteren omdat Jeugdzorg in veel gevallen de kant van de moeder kiest. ‘Beide ouders moeten beslissen over het belang van het kind’, vindt Kaya, ‘Niet Jeugdzorg’.

Jan Dirk Sprokkereef van Jeugdzorg nuanceert dat. ‘Soms is de situatie zo geëscaleerd dat ouders er samen niet meer uitkomen’, zegt hij, ‘Dan moet Jeugdzorg een keuze maken’.

Toch zegt Kaya vreemde gevallen tegen te komen. ‘Een moeder zegt dat de vader het kind van de trap heeft geduwd. De vader nodigt de gezinsvoogd uit thuis te komen kijken, want: er is helemaal geen trap’, vertelt de advocaat, ‘Maar dat wil Jeugdzorg niet en dat van die trap duwen komt in elk rapport weer terug’.

De gezinsvoogd

Onthutsend beeld van het werk van gezinsvoogd Jeff Chapman die, te midden van echtelijke ruzies, mishandeling en verwaarlozing, opkomt voor de belangen van het kind.

Weer verplaatst goed voor Martina

Martina zal er niet zoveel van merken dat ze weer verplaatst wordt, dit keer naar oma Tallie. Dat zeggen gezinsvoogd Marc Roeles en kinderpsychiater Peter Dijkshoorn. Martina werd direct na de geboorte bij haar biologische ouders weggehaald. Die probeerden alles om hun kindje weer terug te krijgen.

Was het goed om Martina meteen weg te halen

Dat blijft een maatschappelijk dilemma, zegt kinderpscychiater Peter Dijkshoorn. Volgens hem is de situatie nog steeds niet zo, dat Martina veilig thuis kan wonen. Maar hij ziet wel heel veel goeds gebeuren.

Volgens gezinsvoogd Marc Roeles is er door dit traject een breed netwerk gecreëerd die Martina kunnen helpen ondersteunen. Als Martina meteen na de geboorte met de ouders was meegegaan, en het was toen misgegaan, dan was het nog veel traumatischer geweest.

De macht van de gezinsvoogd

Gezinsvoogden hebben een zware en verantwoordelijke baan. Maar ze hebben ook veel macht. Hun woord telt zwaar voor kinderrechters die moeten besluiten over een ondertoezichtstelling of uithuisplaatsing. Maar wat als gezinsvoogden die macht misbruiken, door ouders onder druk te zetten of te bedreigen of door een loopje te nemen met de waarheid? Wat kun je dan nog doen als ouder? Zijn gezinsvoogden wel voldoende toegerust voor hun zware taak? En is er wel voldoende controle op hun functioneren? In deze speciale uitzending van De Ombudsman vertellen vier (pleeg)moeders over hun slechte ervaringen met een gezinsvoogd.

Gezinsvoogd zet rechter op het verkeerde been

In de eerste uitzending van 2012 onderzocht Pieter een klacht van Margreet de Wolff uit Apeldoorn. Zij was getrouwd met een predikant van de Christelijke Gereformeerde Kerk en kreeg negen kinderen met hem. Toen zij zich een aantal jaren geleden wilde laten dopen in een andere kerk ontstonden huwelijksproblemen en werd zij ‘uit het huwelijk en uit de kerk gezet’. De problematische echtscheiding zorgde ervoor dat de kinderen onder toezicht werden gesteld. Tot op een dag plots haar kinderen niet meer thuiskwamen.

Jeugdzorg betaalt schadevergoeding

Randy uit Veldhoven wachtte vorig jaar negen maanden op een gezinsvoogd nadat de rechter hem onder toezicht stelde.

Omdat hij zo lang moest wachten, eiste zijn moeder een schadevergoeding van Bureau Jeugdzorg. Nog voor het tot een rechtszaak kwam betaalde Jeugdzorg moeder en zoon 2600 euro. Meer ouders in Noord-Brabant eisten in navolging met succes een schadevergoeding.

Minister Rouvoet van Jeugd en Gezin, de provincies en de drie stadsregio’s hebben onlangs een tweejarig afsprakenkader gesloten. In 2010 is voor jeugdzorg 1135 miljoen euro beschikbaar, in 2011 1156 miljoen euro. En verder is afgesproken dat alle kinderen de zorg krijgen die nodig is. Bij een crisis betekent dat direct hulp. Langer wachten dan negen weken op hulp kan alleen als Bureau Jeugdzorg dit verantwoord vindt.