Opgevoed door verstandelijk beperkte ouders

In de brugklas van 1991 hebben veel kinderen op school toneel moeten spelen om een vreselijke thuissituatie te verbloemen. Zo wordt Rosita opgevoed door twee ouders die verstandelijk beperkt waren. Ze kreeg te maken met veel huiselijk geweld, moest als klein meisje al voor haar ouders en broertjes zorgen en mocht van haar vader geen huiswerk maken zodat zij niet veel slimmer dan haar ouders zou worden. In haar oude school vertelt zij aan Patrick hoe het klaslokaal voelde als een veilige ontsnapping van thuis. Maar ook over hoe de onvrijheid thuis haar heeft getekend voor het leven.

Waarom lukt het niet om kindermishandeling te voorkomen?


Zo’n 120.000 kinderen in Nederland zijn het slachtoffer van kindermishandeling. Dat zijn ongeveer 533 basisscholen vol. Het oordeel van inspecteurs is iedere keer bedroevend: ‘We hebben onvoldoende gedaan om de veiligheid van dit kind te waarborgen.’ Waarom lukt het instanties niet om de mishandelingen te voorkomen? Bij een melding van kindermishandeling is het van belang om aan waarheidsvinding te doen. Want wat is er precies gebeurd en wie heeft daar welk aandeel in gehad? Dat kan consequenties voor het eventuele uit huis plaatsen van het kind of het toewijzen van het kind aan een ouder. Maar hoe wordt zo’n onderzoek gedaan? Wie zijn daar bij betrokken? En hoe goed verloopt zo’n onderzoek? De Monitor kijkt hoe bij meldingen van kindermishandeling de waarheidsvinding wordt gedaan en hoe het gaat. Enkele tipgevers hebben zich gemeld naar aanleiding van zo’n onderzoek. Want volgens hen is dat niet goed gedaan. Is dat ook zo? Of is het moeilijk om bij gevallen van kindermishandelingen te achterhalen wat nu waar is en wat niet?

Misbruik in de kerk

Na decennia van zwijgen hebben de afgelopen jaren duizenden slachtoffers van seksueel geweld hun verhaal gedaan bij het Meldpunt Seksueel Misbruik Rooms Katholieke Kerk. Als kind werden ze vaak niet geloofd en nu hopen ze eindelijk op gerechtigdheid. Zembla spreekt slachtoffers die vertellen dat ze door toedoen van de kerk opnieuw zijn getraumatiseerd. In plaats van een luisterend oor trok de kerk hun verhaal weer in twijfel en kregen de slachtoffers het gevoel dat zij in de beklaagdenbank zaten, in plaats van de daders. Zembla onderzoekt of de slachtoffers recht is gedaan.

Doden liegen niet; De zaak Sharleyne


Forensisch patholoog Frank van der Goot neemt je mee in zijn dagelijks leven met de dood. Gedreven door nieuwsgierigheid en passie voor zijn vak zoekt hij altijd naar de ware toedracht van de dood.

Verwarde mensen (3)

Afgelopen jaar kwamen er ruim 65.000 meldingen bij de politie binnen van mensen in verwarde toestand. Wat zijn de oorzaken van de stijging van de laatste jaren? Deel 3 van het dossier Verwarde mensen. In de twee voorafgaande afleveringen liet De Monitor zien dat mensen die in verwarde toestand raken, vaak niet de goede hulp krijgen. Daarnaast zitten instanties met hun handen in het haar als het gaat om het opvangen van deze mensen. De politie wordt vaak ingeschakeld, maar is niet bevoegd om iedereen die verward is zomaar op te pakken. De GGZ is verantwoordelijk voor de opvang, maar komt middelen te kort om iedereen de nodige en goede zorg te geven. Volgens hoogleraar psychiatrie Jim Van Os laten de voorgaande uitzending precies zien wat er mis is met de hulp aan verwarde mensen:

Ouders ernstig zieke kinderen onterecht beschuldigd van kindermishandeling

“Ons dossier is het bewijs dat valse meldingen echt bestaan.” Hans en Christa Buitenhuis hebben een meervoudig gehandicapte zoon, Dinand. Zij zorgen 24 uur per dag voor hem. Vorig jaar kregen ze te maken met een onterechte melding van kindermishandeling.

Zij zijn niet de enige: ouders met kinderen die veel zorg nodig hebben, krijgen te vaak te maken met onterechte meldingen van kindermishandeling. Belangen Vereniging Intensieve Kindzorg (Bvikz) kent 41 gevallen en luidt daarom in Nieuwsuur de noodklok. “Ik heb me na die melding zo vies gevoeld”, vertelt Christa. “Je krijgt bijna het gevoel alsof je aangerand bent. Mensen die je nauwelijks kennen komen zo dichtbij je, bij je moederhart. Je wordt beoordeeld op je moederschap, waarvan zij niets weten.”

De melding was afkomstig van een kinderhospice waar Hans en Christa hun zoon voor een weekend wilde laten logeren. Het landelijke meldpunt Veilig Thuis nam contact op met het echtpaar. “Er bleek een heel omvangrijk dossier te zijn. Dat staat vol met leugens, aannames en verzinsels”, zegt Hans. Hans en Christa waren na de melding bang dat de 10-jarige Dinand uit huis zou worden geplaatst. “Straks komt er een auto voor de deur die ons kind komt weghalen. Terwijl wij niet eens weten wat er aan de hand is”, zegt Hans.

Uiteindelijk kregen de twee van Veilig Thuis te horen dat de melding onterecht was. “Ze hebben ons altijd correct behandeld”, zegt Hans. “Uiteindelijk was de conclusie dat we goed voor Dinand zorgen, dat we het op onze wijze doen en kritisch zijn. Dat zij niet hebben geconstateerd dat er iets speelt.” “Een onterechte melding is een enorme aanval op je rol als ouder. En ook een aanval op het vertrouwen in de zorgwereld.” Een ander gezin met een autistische dochter vertelt over hun ervaring. De ouders zijn zo angstig dat ze alleen anoniem met Nieuwsuur willen praten. Ze willen niet het risico lopen om nog een keer onterecht gemeld te worden.

“Onze dochter heeft heel intensieve zorg nodig. Haar spierkracht neemt steeds verder af, waardoor ze met steeds meer dingen geholpen moet worden. Daarnaast ze is autistisch.”

De ouders hebben twee onterechte meldingen gekregen. “Het is heel bedreigend als je een melding krijgt en er onderzoeken worden gestart die inhoudelijk op niks gebaseerd zijn, maar waarbij je als gezin wel onder een vergrootglas wordt gelegd.” Aan allebei de meldingen ging een conflict met de melder vooraf. “De eerste melding kwam vanuit de school waar onze dochter op zat. We hadden een conflict over de belastbaarheid van onze dochter en hebben haar op een andere school geplaatst. De oude school heeft toen een melding gedaan.”

De tweede melding werd een paar jaar later gedaan door de gemeente na een conflict over een herindicatie. Voor de ouders voelt het alsof ze gestraft werden. “Je probeert zo goed mogelijk voor je kind te zorgen en daarbij ook kritisch te zijn. Maar als je inhoudelijk vragen gaat stellen of een mening hebt, dan zijn er blijkbaar partijen die daar niet zo goed mee kunnen omgaan.” De impact van een valse melding is groot. Niet alleen voor de ouders, maar ook voor de rest van het gezin. “Het is heel traumatisch geweest voor onze oudste zoon. De situatie voelde voor hem heel onveilig, vanwege de dreiging dat een kind ook uit huis kan worden gehaald.”

Wanneer de mantelzorg ontspoort

Zorgen voor een naaste klinkt mooi, moedig en bijna romantisch in de participatiesamenleving die de terugtredende overheid voor ogen heeft. Maar wat als die zorg helemaal niet goed verloopt? Bijvoorbeeld doordat de mantelzorger overbelast raakt of zelf hulpbehoevend wordt, of doordat veel mantelzorgers hulp mijden en de weg niet vinden naar de diverse zorgloketten voor ondersteuning? In de uitzending reportages met verhalen die werden gemeld aan Meldpunt!

Familie verwarde personen krijgt belangrijkere rol

Minister Edith Schippers (Volksgezondheid) wil dat bij verwarde personen die gevaarlijk kunnen worden, beter wordt geluisterd naar hun familieleden. Die weten vaak wanneer het slecht gaat met hun kind, broer of zus en wanneer die gedwongen opgenomen zou moeten worden. Schippers gaat de nieuwe wet die in de maak is (wet verplichte geestelijke gezondheidszorg) aanpassen zodat familieleden een sterkere positie krijgen.

De ouders van Vincent maakten onlangs mee dat hun waarschuwing, dat het weer erg slecht ging met hun zoon, die lijdt aan schizofrenie, door hulpverleners in de wind werd geslagen. Nog diezelfde week ging het goed mis. Geplaagd door de stemmen in zijn hoofd, jaagt Vincent (36) begin augustus met een mes voorbijgangers in het winkelcentrum van Spijkenisse angst aan. De politie schiet hem uiteindelijk in zijn been en buik. Hij overleeft de schietpartij, maar moet met spoed worden geopereerd.

Nu zit de psychisch zieke Vincent vast in de Scheveningse gevangenis. Zijn ouders, Regina en Hennie Kleijwegt, blijven achter met vragen. Waarom werd Vincent niet gedwongen opgenomen toen het zo slecht met hem ging? Dan had hij nu niet in de gevangenis gezeten, had er niet geschoten hoeven worden en had het winkelend publiek geen angstige middag beleefd. In EenVandaag doen ze hun verhaal.

Eerder constateerde de commissie Hoekstra al in de zaak van Bart van U., de moordenaar van oud-minister Els Borst, dat belangrijke signalen van de familie in het huidige systeem werden genegeerd.
Psychiater Damiaan Denys, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP), legt uit hoe ingewikkeld het kan zijn om in de praktijk de familie te betrekken bij het besluit iemand gedwongen op te nemen.

Verwarde mensen (2)

In de eerste aflevering over ons dossier Verwarde mensen ging het over de stijging van het aantal verwarde mensen. Alleen al in 2015 kreeg de politie 65.000 meldingen binnen over mensen die een verwarde indruk maakten. Een stijging van 65 procent ten opzichte van vijf jaar geleden. Sinds de bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg is het aantal incidenten waar verwarde mensen bij betrokken zijn toegenomen.

Soms kunnen deze personen een gevaar vormen voor hun omgeving of voor zichzelf. Overheidsinstanties zitten met hun handen in het haar als het gaat om de aanpak van deze mensen. Hoe zorgen we ervoor dat ze goed geholpen kunnen worden en dat ze ondertussen geen schade kunnen veroorzaken? Wie zijn deze verwarde mensen? Hoe worden ze begeleid en is de geboden hulp voldoende?

In de tweede aflevering wordt een casus rond een verwarde man uitgelicht. Jarenlang heeft zijn familie geschreeuwd om hulp. Tevergeefs. En op het moment dat de instanties met elkaar moeten gaan samenwerken, omdat het uit de hand dreigt te lopen met de man, is het te laat. We reconstrueren hoe het zover kon komen, hoe de aanpak tekortschoot en spreken met familieleden, instanties, hulpverleners en politie.

Verwarde mensen (1)

Fietsende man van A7 gehaald.’ ‘Verwarde man maakt de buurt wakker en belt negen keer 112.’ ‘Verwarde vrouw vernielt balkon.’ We horen het steeds vaker: er is een verwarde man of vrouw gesignaleerd. Alleen al in 2015 kreeg de politie 65.000 meldingen binnen over mensen die een verwarde indruk maakten. Een stijging van 65 procent ten opzichte van vijf jaar geleden. Sinds de bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg is het aantal incidenten waar verwarde mensen bij betrokken zijn toegenomen.

Soms kunnen deze personen een gevaar vormen voor hun omgeving of voor zichzelf. Overheidsinstanties zitten met hun handen in het haar als het gaat om de aanpak van deze mensen. Hoe zorgen we ervoor dat ze goed geholpen kunnen worden en dat ze ondertussen geen schade kunnen veroorzaken? Wie zijn deze verwarde mensen? Hoe worden ze begeleid en is de geboden hulp voldoende? We kregen diverse tips uit het werkveld. Allen trekken aan de bel. De aanpak schiet tekort, terwijl het probleem steeds groter wordt. We duiken in de wereld van de verwarde mensen en spreken met familieleden, instanties, hulpverleners en politie.