Nergens plaats voor Siebe

Voor naar schatting vijfhonderd zwaar verstandelijk gehandicapten met ernstige gedragsproblemen is er geen plaats in een instelling, constateert cliëntenorganisatie MEE. De moeder van de 14-jarige Siebe, zit met de handen in het haar.

VWS liet doelbewust pgb geld overmaken naar fraudeur

Het ministerie van Volksgezondheid (VWS) liet doelbewust zorggeld overmaken naar een fraudeur. Een zorgondernemer kon geld blijven declareren voor een patiënt die al was overleden. Ook ging geld naar rekeningen in Bulgarije of Roemenië, terwijl de mensen voor wie het geld gedeclareerd werd, onbekend waren. Dat onthult NRC Handelblad op basis van honderden interne en vertrouwelijke documenten. Ze deden een beroep op de Wet Openbaarheid van bestuur, maar de meeste documenten kregen ze van derden.

Daarnaast sprak de krant met direct betrokkenen. Staatssecretaris Martin van Rijn veranderde in 2015 het uitbetalingssysteem van de persoonsgebonden budgetten. Om fraude tegen te gaan, werd zorggeld niet langer rechtstreeks naar de zorgbehoevende overgemaakt. Er kwam een tussenschakel, de Sociale Verzekeringsbank. Die kon de opdracht alleen niet aan. Betalingen liepen maanden vertraging op. Van Rijn besloot daarop om allerlei voorwaarden (die fraude moesten tegengaan) los te laten voordat er betaald kon worden. Er werd volgens NRC Handelsblad sinds 2015 in totaal voor bijna 5 miljard aan persoonsgebonden budgetten uitgekeerd, grotendeels ongecontroleerd. Pas sinds november 2016 worden ze weer meer gecontroleerd, zoals wettelijk is voorgeschreven.

Uit interne stukken blijkt dat staatssecretaris Van Rijn wist dat het mis zou gaan bij de SVB. Hij werd vooraf vele malen gewaarschuwd voor problemen met het nieuwe betalingssysteem voor de persoonsgebonden budgetten. Het ministerie greep niet tijdig in. De Tweede Kamer werd hierover volgens NRC onvolledig, ontwijkend en met grote vertraging geinformeerd. Vragen van Kamerleden werden niet beantwoord of zij kregen een zeer zonnige versie van de werkelijkheid te horen. Ruim een maand voordat de SVB de uitbetaling op zich zou nemen was op het ministerie al duidelijk dat noodplannen moesten worden uitgevoerd en dat er eigenlijk teveel dingen tegelijk fout liepen. Dit blijkt uit de documenten. Toch werd niet besloten het project uit te stellen, zoals de noodplannen voorschreven.

Tot de dag van vandaag wordt het nieuwe betalingssysteem in de lucht gehouden door honderden nieuwe extra medewerkers in plaats van door een automatiseringssysteem. Dat komt omdat de gegevensuitwisseling tussen gemeenten en de SVB nog steeds niet goed verloopt. De handmatige verwerking resulteert in veel hogere kosten dan begroot. De afgelopen twee jaar werden er gemiddeld per patiënt per maand 50 euro uitvoeringskosten gemaakt, alleen maar om geld uit te keren.

De erfenis van Martin van Rijn


Zorgboerin Attsje de Vries is blij dat de verkiezingen voor de deur staan. Ze heeft erg veel last gehad van het beleid van staatssecretaris Martin van Rijn. “Het waren rampjaren.” Maar zorgondernemer Jos de Blok noemt zijn werkwijze juist een prestatie van formaat. Van Rijn gaf de wijkverpleegkundige volgens hem de stevige positie die ze verdient. Wijkverpleegkundigen kunnen nu zelf bepalen hoeveel zorg nodig is en de zorgverzekeraar moet dit vergoeden. Er zijn maar weinig bewindspersonen in dit kabinet die zoveel het nieuws haalde als zorgstaatssecretaris Martin van Rijn. Hij overleefde een motie van wantrouwen en had het ene na het andere heikele Kamerdebat. Maar Van Rijn haalde wel de eindstreep.

Chronisch zieken en gehandicapten onder Rutte 1 en 2

Chronisch zieken en gehandicapten zwaar gekort. Chronisch zieken en gehandicapten zijn er de afgelopen vijf jaar onder de kabinetten Rutte I en II financieel zwaar op achteruit gegaan. Ze zagen hun zorgkosten in die periode verdubbelen. Dat meldt het Nibud, het instituut voor budgetvoorlichting. * Blog: Ooit was Prinsjesdag op vrijdag. Die Derde Dinsdag in september is pas iets van de laatste jaren. Even afgezien van de kalender kon je eerder spreken over de Derde Vrijdag in September. *

Minder medicijnen voor verstandelijk gehandicapten

Ze kregen jarenlang medicatie om rustig te blijven, maar in de gehandicaptenzorg ontstaat nu een omslag. Bij veel verstandelijk gehandicapte bewoners wordt langzaamaan de gedragsmedicatie afgebouwd.

Dat vraagt wel om een andere aanpak van het agressieve gedrag van bewoners. Want dat komt vaak voort uit onmacht en frustratie.

In 2014 worden in een proef bij Amerpoort, een instelling voor verstandelijk gehandicapten, en bij collega-instelling Sherpa zestig cliënten geselecteerd bij wie medicijnen worden verminderd. De behandelaars zijn blij met de resultaten: bij de helft lukt het om de psychofarmaca (medicijnen tegen psychoses, depressie en angst) volledig of gedeeltelijk af te bouwen.

EenVandaag volgt onder meer de zwaargehandicapte Andre uit instelling Amerpoort. Een beer van een vent met de verstandelijke vermogens van een klein kind (1-3 jaar). Met veel moeite is zijn medicatie verminderd. Dit was niet zonder gevaar voor het personeel. Want Andre kan hard slaan, schoppen en bijten.

DexFoundation realiseert eerste huis

Na vijf jaar heeft de DexFoundation het eerste huis gerealiseerd voor kinderen met autisme die in de reguliere zorg niet terecht kunnen. Vijf jaar geleden schreef oprichtster Josette Budding een boek over de opvang van hun zoon Dex, een autistisch jongen met een ernstig verstandelijk handicap en zo ging het balletje rollen.

Josette wilde geld inzamelen voor het stoeistalproject, een soort zorgboerderij waar kinderen die niet in de reguliere zorg terecht kunnen worden opgevangen. Vijf jaar later is het eerste huis, het huis voor Dex bijna gerealiseerd. Het enige wat ze nog moeten doen is de belevingstuin inrichten en daar hebben ze hulp bij nodig.

Zorgen over het keukentafelgesprek

Sinds 1 januari 2015 zijn de gemeenten verantwoordelijk voor de jeugdzorg, ouderenzorg en de gehandicaptenzorg: de decentralisatie. Deze zorg wordt dus niet meer vanuit het rijk aangeboden en betaald, maar vanuit het dorp of de stad waar de cliënt woont. Een tipgever wees ons op de commerciële belangen tijdens keukentafelgesprekken.

Bij deze gesprekken wordt geïndiceerd wat de zorg is die iemand nodig heeft die bij de gemeente hier voor heeft aangeklopt. In de praktijk zit de zorgverzekeraar aan tafel om dit met de cliënt in kwestie te bespreken. Een andere tipgever denkt dat er gesjoemeld wordt bij het indiceren van de zorg tijdens het keukentafelgesprek. Meerdere tipgevers bevestigen het verhaal. Maar klopt het? Zitten zorgverzekeraars met twee petten op aan tafel?