Waarom worden draagmoeders in het buitenland gezocht?


Een homokoppel uit Heerlen wil dolgraag een kind, maar moet daarvoor naar het buitenland. De reden? In Nederland mogen zij niet op zoek naar een draagmoeder. Waarom is dat zo, en moeten we de regels niet veranderen? Daarover praten we in AvondGasten met Gerrit-Jan Meulenbeld, voorzitter van het COC Limburg en met Ron van Golde, hoofd IVF van het ziekenhuis in Maastricht.

Crowdfundingsactie moet homo-stel helpen bij kinderwens

Een homokoppel met een kinderwens. Dat blijkt anno 2017 nog knap lastig in Nederland. Tommy en Julien uit Heerlen zijn er al een tijd mee bezig, maar in Nederland gaat hun wens niet in vervulling, dus zoeken veel homokoppels hun heil in het buitenland. Ook Tommy en Julien proberen dat. In Zuid-Afrika hebben ze een draagmoeder gevonden én een vrouw die haar ei-cel wil doneren. Aan zo’n behandeling hangt een prijskaartje van tienduizenden euro’s. Daarom is het koppel een crowdfundingsactie gestart, om geld in te zamelen en zo hun kinderwens in vervulling te laten gaan.

Heeft iedereen het recht om kinderen te krijgen?

Heeft iedereen het recht om kinderen te krijgen of moet je sommige vrouwen dwingen tot verplichte anticonceptie? Er ligt inmiddels een nieuw wetsvoorstel dat zegt dat je in sommige gevallen als overheid moet ingrijpen. De Rotterdamse wethouder Hugo de Jonge is voorstander. Hij pleit ervoor om kwetsbare vrouwen te verplichten tot anticonceptie als blijkt dat ouders echt niet voor hun kind kunnen zorgen. De vraag is of dat echt een gelegitimeerde oplossing is? En kunnen hulpverleners misschien nog veel meer doen? Daarover gaat het met Hugo de Jonge, verpleegkundig specialist Connie Rijlaarsdam en medisch ethicus Gert van Dijk.

Nergens plaats voor Siebe

Voor naar schatting vijfhonderd zwaar verstandelijk gehandicapten met ernstige gedragsproblemen is er geen plaats in een instelling, constateert cliëntenorganisatie MEE. De moeder van de 14-jarige Siebe, zit met de handen in het haar.

Waarom lukt het niet om kindermishandeling te voorkomen?


Zo’n 120.000 kinderen in Nederland zijn het slachtoffer van kindermishandeling. Dat zijn ongeveer 533 basisscholen vol. Het oordeel van inspecteurs is iedere keer bedroevend: ‘We hebben onvoldoende gedaan om de veiligheid van dit kind te waarborgen.’ Waarom lukt het instanties niet om de mishandelingen te voorkomen? Bij een melding van kindermishandeling is het van belang om aan waarheidsvinding te doen. Want wat is er precies gebeurd en wie heeft daar welk aandeel in gehad? Dat kan consequenties voor het eventuele uit huis plaatsen van het kind of het toewijzen van het kind aan een ouder. Maar hoe wordt zo’n onderzoek gedaan? Wie zijn daar bij betrokken? En hoe goed verloopt zo’n onderzoek? De Monitor kijkt hoe bij meldingen van kindermishandeling de waarheidsvinding wordt gedaan en hoe het gaat. Enkele tipgevers hebben zich gemeld naar aanleiding van zo’n onderzoek. Want volgens hen is dat niet goed gedaan. Is dat ook zo? Of is het moeilijk om bij gevallen van kindermishandelingen te achterhalen wat nu waar is en wat niet?

Ouderlijke onmacht

De kinderen die bij Yvonne en Bertus Stomphorst worden geboren, worden steeds weer door de kinderrechter uit huis geplaatst omdat de ouders niet in staat zijn hun kinderen op te voeden. Ook hun tweejarige dochter Cynthia wordt in eerste instantie uit huis geplaatst maar in hoger beroep wordt beslist dat zij voorlopig bij haar ouders mag blijven tot er een gedegen onderzoek is gedaan. De ouders worden gevolgd in hun dagelijks leven, tijdens en na de rechtszitting van de kinderrechter in Rotterdam, tijdens een dagje uit naar de dierentuin en de kermis met hun kinderen, tijdens de bezoeken aan hun uit huis geplaatste kinderen die in pleeggezinnen en kindertehuizen verblijven en tijdens gesprekken met de jeugdzorg.