Geef me ’s ongelijk

Julius (15) is zeer slim. Door hevig te provoceren heeft hij het te bont gemaakt en wordt hij van zijn school in Amsterdam-Zuid gestuurd. Hij moet gaan werken aan zijn gedrag.

Julius moet minder blowen en zijn mening voor zich houden. Zijn gescheiden ouders en andere begeleiders proberen hem te helpen, maar hij vindt communistisch gedachtegoed, internationale politiek en vogelbekdieren interessanter. Hij snapt niet waarom hij zich moet conformeren aan wat andere mensen normaal vinden.

Baby Donna; tien jaar later (deel 2)

Hoe gaat het nu met ‘baby Donna’, het meisje dat geadopteerd werd door Nederlandse ouders maar eigenlijk bestemd was voor een Belgisch koppel? Dat kan ze nu zelf vertellen, want ze is inmiddels 10 jaar.

Donna is klaar met het gedoe over haar achtergrond, zegt ze vanavond in het televisieprogramma ‘Dit is de Dag Onderzoek’ van de EO. “Ik wil wel een beetje van dat gezeur af zijn, want ik ben het nu echt zat. Al tien jaar.”

‘Baby Donna’ kwam de afgelopen jaren veel in het nieuws in Nederland en België. Ze werd in februari 2005 geboren uit een Belgische draagmoeder. Zij zou haar in eerste instantie overdragen aan een Belgisch stel waarvan de man de biologische vader was. Maar het liep anders. Halverwege de zwangerschap ontstond een conflict tussen deze draagmoeder en de wensouders, waarna de draagmoeder in zee ging met een Nederlands stel: Wim en Nathalie Jansen uit Leusden. De Nederlanders kwamen daarna ernstig in opspraak in internationale media, omdat ze de baby ‘gekocht’ zouden hebben.

Na jaren van juridisch getouwtrek besloot een Nederlandse rechter in 2008 dat de baby bij het Nederlandse koppel kon blijven. Maar nu nog wordt het drietal bijna dagelijks herinnerd aan het gedoe rond de adoptie. Kinderen zeggen tegen Donna dat haar adoptieouders eigenlijk in de gevangenis horen te zitten.

In een poging om eindelijk rust te vinden, verbreken Wim, Nathalie en hun dochter Donna voor het eerst het stilzwijgen in het EO-tv-programma. Daarin vertellen ze over de media-aandacht en de juridische strijd van de afgelopen jaren. “Aangeschoten wild, zo voelde het”, zegt Wim over de manier waarop ze in de media over hem en zijn vrouw berichtten. Nathalie: “De rek is eruit. Financieel, emotioneel en lichamelijk.”

Wim en Nathalie kwamen tien jaar geleden via een forum op internet in contact met draagmoeder Donna – Nathalie kon zelf niet meer zwanger worden. Als Donna ter wereld komt, is het Nederlandse stel erbij in het ziekenhuis. “Vrijwel direct nadat ze geboren was kreeg ik haar in mijn armen”, zegt Wim. “Dat was liefde op het eerste gezicht. Als ik daar aan terugdenk, dat was gewoon geweldig.” Nathalie bleef vier dagen met de draagmoeder in het ziekenhuis. “We hebben ontzettend veel gepraat, gehuild, gelachen. Samen op bed. Met Donna er tussenin.”

De draagmoeder vertelt in die periode aan de Belgische ouders dat ze een miskraam heeft gehad. Later komen deze Belgische wensouders toch achter de waarheid, en zoeken daarop de publiciteit. Zo komt het verhaal de wereld in dat Wim en Nathalie de baby gekocht zouden hebben.

“Dat is wat naar buiten kwam”, zegt Wim. “Dan weet je even niet meer wat je denkt en wat je voelt.” Ook bij Nathalie viel alles zwaar. Ze was bang Donna te verliezen. “Je moet aan haar hechten én in je achterhoofd houden dat ze ieder moment weggehaald kan worden.”

Naast de angst dat Donna door officiële instanties kon worden meegenomen, waren Wim en Nathalie ook bang dat haar biologische vader haar op zou komen halen. “Als Donna buiten speelde, was daar altijd een agent bij. Dat wist ze niet, die was dan in burger”, vertelt Nathalie. Op de kleuterscholen werden sloten aangebracht.

Sinds twee jaar heeft de biologische vader, Bart Philtjens, af en toe contact met Wim en Nathalie via een mediator. Philtjens heeft nu twee schoolfoto’s van Donna, daarvoor had hij geen idee hoe zijn biologische dochter eruitzag. De Belg heeft inmiddels een nieuwe partner en daarmee een kind gekregen. Maar dat vervangt Donna niet. “Donna is mijn eerste kind”, zegt hij.

Wim en Nathalie zijn de afgelopen jaren milder geworden. “Die Bart dat is haar biologische vader”, zegt Wim. “Donna heeft er recht op, straks, om te weten wie haar biologische vader is. En als ze hem wil zien dan moet dat.”

Maar voorlopig is Donna daar nog niet aan toe. “Donna is boos dat het zover gekomen is, dat de vorige wensouders alles zo in de media hebben gebracht. Ook zij kan googelen”, zegt Nathalie.

De Nederlandse ouders van Donna willen met hun dochter een nieuwe start maken in Spanje. Een nieuw leven beginnen. De biologische vader van Donna, Philtjens, is daar tegen, omdat een eventuele bezoekregeling daardoor moeilijker wordt. “Gaan ze mijn vliegticket naar Spanje betalen dan?”, zegt hij. Maar Wim en Nathalie zijn vastberaden. Ze bekijken al huurflats in Spanje. Nathalie: “Als je tien jaar een crimineel genoemd wordt, dan moet je weg.”

Baby Donna; tien jaar later (deel 1)

Hoe gaat het nu met ‘baby Donna’, het meisje dat geadopteerd werd door Nederlandse ouders maar eigenlijk bestemd was voor een Belgisch koppel? Dat kan ze nu zelf vertellen, want ze is inmiddels 10 jaar.

Donna is klaar met het gedoe over haar achtergrond, zegt ze vanavond in het televisieprogramma ‘Dit is de Dag Onderzoek’ van de EO. “Ik wil wel een beetje van dat gezeur af zijn, want ik ben het nu echt zat. Al tien jaar.”

‘Baby Donna’ kwam de afgelopen jaren veel in het nieuws in Nederland en België. Ze werd in februari 2005 geboren uit een Belgische draagmoeder. Zij zou haar in eerste instantie overdragen aan een Belgisch stel waarvan de man de biologische vader was. Maar het liep anders. Halverwege de zwangerschap ontstond een conflict tussen deze draagmoeder en de wensouders, waarna de draagmoeder in zee ging met een Nederlands stel: Wim en Nathalie Jansen uit Leusden. De Nederlanders kwamen daarna ernstig in opspraak in internationale media, omdat ze de baby ‘gekocht’ zouden hebben.

Na jaren van juridisch getouwtrek besloot een Nederlandse rechter in 2008 dat de baby bij het Nederlandse koppel kon blijven. Maar nu nog wordt het drietal bijna dagelijks herinnerd aan het gedoe rond de adoptie. Kinderen zeggen tegen Donna dat haar adoptieouders eigenlijk in de gevangenis horen te zitten.

In een poging om eindelijk rust te vinden, verbreken Wim, Nathalie en hun dochter Donna voor het eerst het stilzwijgen in het EO-tv-programma. Daarin vertellen ze over de media-aandacht en de juridische strijd van de afgelopen jaren. “Aangeschoten wild, zo voelde het”, zegt Wim over de manier waarop ze in de media over hem en zijn vrouw berichtten. Nathalie: “De rek is eruit. Financieel, emotioneel en lichamelijk.”

Via een forum op internet

Wim en Nathalie kwamen tien jaar geleden via een forum op internet in contact met draagmoeder Donna – Nathalie kon zelf niet meer zwanger worden. Als Donna ter wereld komt, is het Nederlandse stel erbij in het ziekenhuis. “Vrijwel direct nadat ze geboren was kreeg ik haar in mijn armen”, zegt Wim. “Dat was liefde op het eerste gezicht. Als ik daar aan terugdenk, dat was gewoon geweldig.” Nathalie bleef vier dagen met de draagmoeder in het ziekenhuis. “We hebben ontzettend veel gepraat, gehuild, gelachen. Samen op bed. Met Donna er tussenin.”

De draagmoeder vertelt in die periode aan de Belgische ouders dat ze een miskraam heeft gehad. Later komen deze Belgische wensouders toch achter de waarheid, en zoeken daarop de publiciteit. Zo komt het verhaal de wereld in dat Wim en Nathalie de baby gekocht zouden hebben.

“Dat is wat naar buiten kwam”, zegt Wim. “Dan weet je even niet meer wat je denkt en wat je voelt.” Ook bij Nathalie viel alles zwaar. Ze was bang Donna te verliezen. “Je moet aan haar hechten én in je achterhoofd houden dat ze ieder moment weggehaald kan worden.”

Naast de angst dat Donna door officiële instanties kon worden meegenomen, waren Wim en Nathalie ook bang dat haar biologische vader haar op zou komen halen. “Als Donna buiten speelde, was daar altijd een agent bij. Dat wist ze niet, die was dan in burger”, vertelt Nathalie. Op de kleuterscholen werden sloten aangebracht.

Twee schoolfoto’s

Sinds twee jaar heeft de biologische vader, Bart Philtjens, af en toe contact met Wim en Nathalie via een mediator. Philtjens heeft nu twee schoolfoto’s van Donna, daarvoor had hij geen idee hoe zijn biologische dochter eruitzag. De Belg heeft inmiddels een nieuwe partner en daarmee een kind gekregen. Maar dat vervangt Donna niet. “Donna is mijn eerste kind”, zegt hij.

Wim en Nathalie zijn de afgelopen jaren milder geworden. “Die Bart dat is haar biologische vader”, zegt Wim. “Donna heeft er recht op, straks, om te weten wie haar biologische vader is. En als ze hem wil zien dan moet dat.”

Maar voorlopig is Donna daar nog niet aan toe. “Donna is boos dat het zover gekomen is, dat de vorige wensouders alles zo in de media hebben gebracht. Ook zij kan googelen”, zegt Nathalie.

De Nederlandse ouders van Donna willen met hun dochter een nieuwe start maken in Spanje. Een nieuw leven beginnen. De biologische vader van Donna, Philtjens, is daar tegen, omdat een eventuele bezoekregeling daardoor moeilijker wordt. “Gaan ze mijn vliegticket naar Spanje betalen dan?”, zegt hij. Maar Wim en Nathalie zijn vastberaden. Ze bekijken al huurflats in Spanje. Nathalie: “Als je tien jaar een crimineel genoemd wordt, dan moet je weg.”