Liefdevolle verwaarlozing

Broertjes en zusjes van jonge criminelen verplicht onder toezicht van jeugdzorg. Verslaafde moeders moeten na de geboorte direct hun kind afstaan. En verstandelijk gehandicapten die niet voor hun kinderen kunnen zorgen verplicht aan de prikpil. Deze drie zeer controversiële uitspraken komen uit de mond van Erik Gerritsen, directeur Jeugdzorg Amsterdam. Volgens hem moet er veel sneller vooraf ingrepen worden in plaats van wachten totdat een kind al beschadigd is. Liesbeth Staats over de keuze om in te grijpen of toe te kijken.

Probleemkinderen; het systeem van Jeugdzorg en de toekomst

Micha de Winter legt het helemaal uit. ‘Als je extra hulp nodig had of vragen had, dan moest je zo’n etiket krijgen, want anders kwam je niet in aanmerking voor die ‘rugzakjes’. Dus dat heeft de vraag naar hulp enorm aangejaagd.’

‘Er zijn veel voorbeelden van kinderen die op grond van een signaal, dus niet van een diagnose, allerlei hulpprogramma’s worden ingestuurd: ‘Baat het niet, dan schaadt het niet’, dat is wat men lijkt te denken’.’

De Winter vertelt over een moeder die het niet nodig vond haar kind Ritalin te geven en later ontdekte dat zij in een dossier werd omschreven als een ‘zorgmijdende moeder’. De Poel: ‘We zijn doorgeschoten?’ De Winter: ‘Er zit weinig rem op dit systeem. […] Het is ook een voordehandliggende manier om allerlei problemen op te lossen. Maar de aard van die problemen ligt in de manier waarop wij met de problemen omgaan. Er zijn nu eenmaal drukke kinderen.’

‘Als dat dan op een gegeven moment spaak loopt – dat succesvolle project ‘kind’ – dan zijn er maar weinig andere wegen dan er een stoornis van te maken, of in ieder geval een hulpvraag voor de deskundigen. […] We zoeken de professionals op om onze misère op te lossen.’